کارگردان نمایش "یادگار زریران" معتقد است توجه به آثار نمایشی کلاسیک برگرفته از ادبیات غنی ایرانی ارجمله مسائل مهمی است که هنرمندان تئاتر ما باید نسبت به آن توجه بیشتری کنند ؛ مسئله ای که متأسفانه در این سالها کمتر شاهد آن هستیم .
به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاترشهر، دکتر قطب الدین صادقی در نشست خبری نمایش "یادگار زریران" که روز گذشته در سالن کنفرانس مجموعه تئاترشهر برگزار شد، با بیان این مطلب افزود: من در اجرای این اثر نمایشی کار بزرگی نکردم چرا که احساس می کنم ابتدایی ترین وظیفه من به عنوان یکی از اهالی تئاتر که تا حدی به فرهنگ و ادبیات کشورمان آشناست در این است تا آنجا که می توانم از ادبیات کلاسیک و تاریخی خودمان بهره برداری کنم زیرا معتقدم تئاتر شرق، بدون آثار گذشته نمایشی نیست.
وی درباره بی توجهی به آثار کلاسیک گفت: متأسفانه ما خیلی دیر به فکر این مسأله افتادیم که هر از چندگاهی باید به آثار کلاسیک توجه کرد و این بحرانی است که جوانان هنرمند ما در این سالها نسبت به آن توجهی ندارند و دست به خلق آثاری می زنند که گرته برداری و الگوبرداری از آثار غربی است.
کارگردان نمایش "یادگار زریران" افزود: من هیچ مخالفتی با "پرفورمنس" و تئاتر مدرن ندارم زیرا معتقدم هنرمندان ما باید با مبانی علمی و روز نمایش دنیا پیوند داشته باشند و از آنها برای ارتقای آثار نمایشی استفاده کنند و آن را وارد بخشی از فرهنگ خود کنند. در عین حال معتقدم جایگاه آن چیزی که متعلق به ماست، خالی است و آن ناخودآگاه قومی که بزرگترین وظیفه تئاتر ماست، جایگاه خود را از دست داده است.
صادقی در ادامه این نشست خبری گفت: متأسفانه کارهای شبه تجربی تنها خواهان حضور در کشورهای خارجی برای شرکت در جشنواره ها هستند، ضمن اینکه مضامینی که در این نوع آثار دیده می شود نه تنها بحران اجتماعی جامعه ما را نشان نمی دهند، بلکه دغدغه های امروزی جامعه را هم بازگو نمی کند و فقط برای آن سوی مرزها تولید و اجرا می شوند.
این مدرس تئاتر با اشاره به اینکه تئاتر فرهنگی ما مبتنی بر شاخصه های ملی ماست، خاطرنشان کرد: من از آن دسته هنرمندانی نیستم که گذشته خود را ارزان بفروشم، زیرا برای به دست آوردن این گنجینه های نمایشی که "یادگار زریران" نیز جزوی از آنهاست، زحمت فراوانی کشیده ام که به چنگ آوردن آن کار سختی نبود.
وی در ادامه گفت: شاید گفتن دوباره این حرف ها تکراری باشد، اما باید گفت که یکی از شاخصه های فرهنگی ما منابع ادبیاتی کلاسیک است که در هر شرایطی لازمه رشد و تغذیه تئاتر معاصر است. در عین حال در همین ادبیات غنی، آن قدر داستان های جذاب وجود دارد که به ما امکان می دهد تا سالهای سال از آنها برای کاربردهای نمایشی استفاده کنیم.
صادقی همچنین با اشاره به مقوله آثار نمایشی ادبیات کلاسیک ادامه داد: اقتباس از آثار مفاخر ادبیات کلاسیک ایران و حتی جهان اقدام بسیار مشکل و در عین حال خلاقه ای است که باید یک اثر نمایشی را تبدیل به یک نمایشنامه قوی و جذاب و حتی فراتر از متن اقتباس شده کند. اما متأسفانه هم اکنون آثاری ارایه می شود که به لحاظ درجه بندی یک بیستم آثار اصلی نیز نیستند. من معتقدم تئاتر را باید با بحران هر نسل پیوند بزنیم و این یکی از مهمترین عناصری است که باید در مقوله اقتباس نسبت به آن دقت کنیم و این عنصری بود که ما در اجرای این نمایشنامه برگرفته از ادبیات شاهنامه ای سعی کردیم به دقت رعایت کنیم.
کارگردان نمایش "یادگار زریران" درباره مطرح شدن مقوله جنگ در این نمایش نیز توضیح داد: تمام جنگ های ما از شروع تاریخ تا امروز، جنگ هایی برای دفاع از سرزمین است، سرزمینی که به همراه سایر تورانی ها در معرض حملات شدید وحشیانه قبایل وحشی بوده که همواره فردیت و دموکراسی را به عقب انداختند و ما مجبور بودیم با این قبایل همواره در نزاع باشیم.
وی افزود: کشتن دشمنان و بریدن گوش و بینی آنها با نام شکنجه در نمایشنامه "یادگار زریران" دلیلی بر ظالم معرفی کردن ایرانیان نیست، بلکه به نظر من خشم شیرینی است که می تواند کار نمایشی ما را زیباتر کند.
صادقی تأکید کرد: جنگ هیچ وقت در هیچ سرزمینی تمام نمی شود و تا زمانی که منافعی در میان باشد جنگ همواره چهره کریه خود را بر سرزمین ها نشان می دهد، البته سرزمین ما از آن کشورهایی است که هیچگاه به عنوان متجاوز در جنگ ها حضور نداشته و همواره برای دفاع از کیان این سرزمین به جنگ دشمنان خود مشغول بوده است.
در این نمایشنامه هم سعی کردم تا این دیدگاه در نحوه اجرا نیز مشخص باشد.
صادقی گفت: جنگ ایران و عراق علاوه بر ارزشهای معنوی که به همراه داشت، تجربه بسیار مفیدی بود که جوانان بسیاری با آن درگیر شدند و جان خود را از دست دادند و به ما زندگی را هدیه کردند و این هدیه از نظر من باید به مثابه درختی باشد که ما باید در حفظ آن کوشا باشیم.
وی با اشاره به نمایش "یادگار زریران" تصریح کرد: من در این نمایش به دنبال قهرمان سازی نبودم من به دنبال این بودم که جوانان از جان گذشته را با تمام وجود بفهمم و زندگی ای که در طول تاریخ داشته اند را در یک اثر نمایشی به تصویر بکشم زیرا این جوانان که خونشان برای دفاع از میهن ریخته شد، همگی قابل ستایش هستند باید در خون آنها، زندگی را دید.
کارگردان نمایش "یادگار زریران" معتقد است در اجرای یک اثر نمایشی کلاسیک توجه دقیق به بافت زبان و حرکت از مهم ترین مسایلی است که باید هر کارگردانی در اجرای نمایش دقت کند.
به گفته صادقی اگر بازیگران نمایشی چون یادگار زریران با تکیه بر ادبیات محاوره ای چنین متنی را روی صحنه بازی کنند به طور حتم ضرباهنگ اجرا از بین می رود و کلیت نمایش را در معرض نابودی قرار می دهد به همین دلیل سعی کردم در این نمایش از بیان استعاره ای و نمادین استفاده کنم، زیرا تئاتر شرق همین استعاره ها و نمادهاست که در فرهنگ هزاران ساله ما نیز وجود دارد.
کارگردان نمایش یادگار زریران با اشاره به نحوه استفاده از بازیگران نمایش های خود گفت: من با بازیگران غیرتکنیکی به شدت مخالفم و از آن دسته بازیگرانی که با حقه های معمول و جلب توجهات آنچنانی و جعلیات بیرونی به بازی در صحنه مشغول هستند، بیزارم.
وی افزود: قصد ما تعریف یک قصه صرف نیست، بلکه دنبال رابطه بی واسطه بین یک مجری و تماشاگر هستم و اعتقاد دارم این فیزیک و تسلط بازیگر است که می تواند این نوع ارتباط را به تماشاگر نشان دهد که در اجرای این اثر نمایشی از همان ابتدای تمرین تا اجرا به بازیگران گوشزد کردم.
وی در پایان، خاطرنشان کرد: نمایش "یادگار زریران" تلاشی برای آشنایی بیشتر ما با گذشته است تا جوانان ما از مسایل درست دور نشده و جذب برنامه های ماهواره ای کاذب نشوند.
+ نوشته شده توسط روابط عمومی در چهارشنبه دوم مرداد 1387 و ساعت
13:45 |
